Unlocking: Teatr w więzieniu – spotkania z ekspertami

Diego Pileggi jest włoskim aktorem i reżyserem. Jest współzałożycielem Odra Ensemble (2012), zespołu teatru fizycznego prowadzonego we współpracy z Teatrem Pieśń Kozła, oraz włoskiej grupy teatralnej Il Giardino delle Ore (2010). Diego Pileggi jest liderem „Oistros”, teatralnej wyprawy badawczej poświęconej południowowłoskiemu rytuałowi tarantyzmu, a także tradycyjnym pieśniom pracy i liturgicznym oraz walce na noże. Od 2012 roku jest współzałożycielem i liderem Jubilo, zespołu teatralnego rozwijającego pracę z grupami marginalizowanymi przez społeczeństwo.

W 2017 roku Diego Pileggi nawiązał współpracę z Coordinamento Nazionale Teatro in Carcere (włoską siecią teatrów w więzieniach) oraz z europejską siecią teatralną, wspieraną przez Unię Europejską w ramach projektu Erasmus+ (m.in. Bratysława, Belgrad), której celem jest wykorzystywanie narzędzi teatralnych w pracy z grupami marginalizowanymi przez społeczeństwo oraz w szkoleniu artystów i reżyserów.

Magdalena Mosteanu – doktorantka i wykładowczyni na University of Reading (Wielka Brytania), badaczka teatru międzykulturowego, wykształcona w obszarze antropologii teatru, treningu aktorskiego i teatru współpracy. Szczególnie interesują ją zjawiska międzykulturowe i migracja, badania jakościowe oraz teatr stosowany. Od 2014 roku mieszka w Londynie, gdzie ukończyła studia MA in Collaborative Theatre Making (Coventry University, 2017).

Jest autorką projektu badawczego Easy As Pie, który analizuje metody teatralne, storytelling i mindfulness jako formy badań społecznych, oraz współautorką projektu Arrival Lounge by Peeling Onions with Granny. Przed wyjazdem z Polski, w latach 2011–2014, Magdalena pracowała jako asystentka reżysera i aktorka w Teatrze Powszechnym w Radomiu, Teatrze Polskim w Warszawie, Operze Bałtyckiej w Gdańsku i Teatrze Wybrzeże w Gdańsku.

Agnieszka Bresler – aktorka, reżyserka i pedagożka teatru. Laureatka Nagrody Prezydenta Wrocławia 30 Kreatywnych Wrocławia w kategorii Sztuka/Design w 2018 roku. Absolwentka studiów MA Acting na Manchester Metropolitan University w Anglii oraz Physical Theatre Practice w Adam Smith College w Szkocji. Przez wiele lat współtworzyła Fundację Jubilo.

Od 2016 roku prowadzi Kolektyw Kobietostan, kierujący swoje działania artystyczne do kobiet wykluczonych społecznie, osadzonych oraz schronisk dla kobiet bezdomnych. Za dwie produkcje Kolektywu — monodram „Kobietostan. Chór na jedną aktorkę” oraz spektakl „Maria K.” z udziałem kobiet z Zakładu Karnego w Krzywańcu — była nominowana do nagrody WARTO Gazety Wyborczej w 2019 roku.

Martyna Dębowska – literaturoznawczyni, dramatopisarka i autorka, będzie moderatorką nadchodzącego spotkania Odkluczanie: Teatr w więzieniu – cykl spotkań z ekspertami // spotkanie II: Teatr więzienny jako narzędzie walki ze stereotypem płciowym.

Jej zainteresowania badawcze obejmują teorię literatury, szeroko rozumianą krytykę feministyczną i genderową oraz współczesną filozofię francuską. Zawodowo jest menedżerką i producentką teatralną. Od 2018 roku współpracuje z Fundacją Jubilo we Wrocławiu, gdzie koordynuje projekty teatralne przeciwdziałające wykluczeniu społecznemu, w tym „Unlocking” — projekt realizowany od wielu lat z osadzonymi Zakładu Karnego nr 1 we Wrocławiu we współpracy z Instytutem Grotowskiego.

Martyna była również odpowiedzialna za produkcję spektaklu „Kain”, którego premiera odbyła się w marcu 2019 roku, oraz za dramaturgię spektaklu „Po drugiej stronie: Koncert na fortepian i ciszę” (premiera w grudniu 2019 roku w Instytucie Grotowskiego). Od 2019 roku jest członkinią Kolektywu Kobietostan.

Magdalena Hasiuk – autorka artykułów naukowych, szkiców krytycznych i recenzji poświęconych również pracy teatralnej prowadzonej w polskich więzieniach, publikowanych w tomach zbiorowych oraz czasopismach polskich i zagranicznych. Tłumaczka książki Jacques’a Lecoqa „Ciało poetyckie”. Obecnie, wraz z zespołem badawczym, prowadzi projekt poświęcony teatrowi więziennemu w Polsce.

Adam Szymura – wychowawca w Areszcie Śledczym w Gliwicach, autor sztuk dla dzieci i młodzieży, laureat kilku nagród poetyckich i teatralnych. W latach 1989–2005 pracował w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach jako realizator dźwięku. W 1996 roku założył własną scenę teatralną — autorski Teatr Batis z siedzibą w Katowicach, który zakończył działalność w 2006 roku. 15.03.2006 wstąpił do Służby Więziennej.

Jerzy Majda od 16 lat prowadzi własną grupę teatralną — Grupę Teatralną Jerzego Majdy — jako autor scenariuszy wszystkich spektakli i reżyser. W tym czasie grupa zagrała około 200 przedstawień, od Stegny nad morzem po Jaworzno na Śląsku, od Kartuz na zachodzie po Pasłęk na wschodzie. Jerzy Majda jest również autorem 4 słuchowisk radiowych i 2 książek. Od 4 lat jako wolontariusz prowadzi Grupę Teatralną KOREKTOR w Zakładzie Karnym w Kwidzynie. W 2018 roku KOREKTOR zajął trzecie miejsce w 5. Ogólnopolskim Konkursie Więziennej Twórczości Teatralnej, a rok później wygrał konkurs.

Magdalena Hasiuk – autorka artykułów naukowych, szkiców krytycznych i recenzji poświęconych również pracy teatralnej prowadzonej w polskich więzieniach, publikowanych w tomach zbiorowych oraz czasopismach polskich i zagranicznych. Tłumaczka książki Jacques’a Lecoqa „Ciało poetyckie”. Obecnie, wraz z zespołem badawczym, prowadzi projekt poświęcony teatrowi więziennemu w Polsce.

Małgorzata Tyrakowska – pracowała jako wychowawczyni w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Cerekwicy oraz w Areszcie Śledczym w Poznaniu jako wychowawczyni w dziale penitencjarnym. Na różnych etapach swojej pracy pełniła obowiązki wychowawcy w oddziale mieszkalnym, postpenitencjarnym oraz terapeutycznym.

Grzegorz Miśta – pedagog resocjalizacyjny, zawodowy kurator sądowy, zastępca kuratora okręgowego przy Sądzie Okręgowym we Wrocławiu, wiceprezes zarządu Stowarzyszenia Kuratorów Sądowych Frontis, współzałożyciel i redaktor portalu Kurator.info. Autor publikacji i tekstów dotyczących pracy kuratorskiej, probacji i resocjalizacji. Prowadzi działalność szkoleniową i edukacyjną związaną z pracą kuratorów oraz systemem sprawiedliwości.

Stefano Tè – jednym z uczestników będzie Stefano Tè, reżyser, dyrektor artystyczny i trener teatralny. W 2005 roku założył Teatro dei Venti. Od wielu lat prowadzi projekty teatralne w więzieniach, łącząc praktykę artystyczną z pracą społeczną. Jego działania obejmują reżyserię, pedagogikę teatru, pracę z grupami oraz budowanie projektów opartych na współpracy między artystami, instytucjami i społecznościami.

Martina Storani – rozpoczęła studia z zakresu literatury, muzyki i sztuk performatywnych na Uniwersytecie w Maceracie, uzyskując tytuł licencjata w 2011 roku. W 2015 roku ukończyła z wyróżnieniem studia magisterskie z zakresu teatru performatywnego na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie. W trakcie studiów zbliżyła się do świata teatru społecznego, szczególnie teatru więziennego. Jej praca dyplomowa dotyczyła pionierskiego doświadczenia teatralnego z byłymi więźniami-aktorami, prowadzonego w Rzymie przez reżyserkę Valentinę Esposito. Od 2014 roku współpracowała ze stowarzyszeniem kulturalnym Fort Apache, Cinema Teatro, założonym przez Esposito. W 2018 roku rozpoczęła współpracę z Diegiem Pileggim i Fundacją Jubilo.

Diego Pileggi jest włoskim aktorem i reżyserem. Jest współzałożycielem Odra Ensemble (2012), zespołu teatru fizycznego prowadzonego we współpracy z Teatrem Pieśń Kozła, oraz włoskiej grupy teatralnej Il Giardino delle Ore (2010). Diego Pileggi jest liderem „Oistros”, teatralnej wyprawy badawczej poświęconej południowowłoskiemu rytuałowi tarantyzmu, a także tradycyjnym pieśniom pracy i liturgicznym oraz walce na noże. Od 2012 roku jest współzałożycielem i liderem Jubilo, zespołu teatralnego rozwijającego pracę z grupami marginalizowanymi przez społeczeństwo.

W 2017 roku Diego Pileggi nawiązał współpracę z Coordinamento Nazionale Teatro in Carcere (włoską siecią teatrów w więzieniach) oraz z europejską siecią teatralną, wspieraną przez Unię Europejską w ramach projektu Erasmus+ (m.in. Bratysława, Belgrad), której celem jest wykorzystywanie narzędzi teatralnych w pracy z grupami marginalizowanymi przez społeczeństwo oraz w szkoleniu artystów i reżyserów.