Lorenzo Volpi Lutteri to uznany na całym świecie reżyser i aktor, absolwent prestiżowej Scuola del Piccolo Teatro w Mediolanie. Przez ponad dwadzieścia lat prowadził badania w dziedzinie teatru, teatru tańca oraz ekspresyjnego potencjału ciała i głosu performera, tworząc spektakle łączące klasyczne i awangardowe tradycje europejskie. Jego rozwój artystyczny kształtowały spotkania i współpraca z wybitnymi europejskimi mistrzami teatru i tańca, takimi jak Giorgio Strehler, Luca Ronconi, Peter Brook i Carolyn Carlson, a także praca pod kierunkiem Enrico D’Amato, Bruce’a Myersa, Yoshiego Oidy, Marisy Flach, Michele Abbondanza, Antonelli Bertoni i Ivy Formigoni.

Jego praktyka zakorzeniona jest w klasycznych zasadach europejskiej pedagogiki teatralnej, w szczególności Jacquesa Copeau, Bertolta Brechta i Horacego Costy, nadając jego pracy zarówno rygor formalny, jak i głębię koncepcyjną. Jako aktor brał udział w międzynarodowych i krajowych produkcjach reżyserowanych m.in. przez Giorgio Strehlera, Luca Ronconiego, Roberto Guicciardiniego oraz Abbondanza/Bertoni.

Wśród jego najnowszych znaczących prac znajdują się recital „Shakespeare Memories” oraz „Czekając na Godota” Samuela Becketta, w reżyserii Christiana Poggioniego, oba szeroko chwalone za precyzję aktorską, wrażliwość dramaturgiczną i innowacyjne podejście do formy scenicznej. We współpracy z Fundacją Jubilo, Lorenzo Volpi Lutteri wyreżyserował spektakle „Bez Skrzydeł” i „ELEGIA”, w których łączy rygor klasycznego teatru europejskiego z eksperymentem scenicznym, głęboką pracą z ciałem i głosem oraz poszukiwaniem nowych języków ekspresji.

Joshua Doerksen jest aktorem i performerem, a także jednym z członków założycieli Fundacji Jubilo. Ukończył studia aktorskie na Uniwersytecie w Vancouver, a następnie uzyskał tytuł magistra aktorstwa w Teatrze Pieśń Kozła we współpracy z Manchester Metropolitan University (2007). Współpracował ze Studio Matejka i był jednym z założycieli grupy artystycznej Odra Ensemble. W swojej praktyce artystycznej łączy aktorstwo, kompozycję i sound design, co czyni go kluczowym twórcą w spektaklach i warsztatach Jubilo. Jako performer, z Jubilo, wystąpił w spektaklach: „Black Night/White Day”, „Koncert pieśni tradycyjnych” w reżyserii Diego Pileggiego oraz „Wingless/Bez skrzydeł”, „ELEGIA” w reżyserii Lorenzo Volpi Lutteriego. W ramach Jubilo prowadzi działania edukacyjne, w tym warsztaty wokalne i performatywne, badając interakcję między głosem indywidualnym a zbiorowym, zwłaszcza w projekcie CHORÓS: Chóralność, Polifonia, Relacja. Doerksen uczestniczył również w programie badawczym BodyConstitution w Instytucie Grotowskiego, w ramach działań kompanii. Jego doświadczenie w sound designie i muzyce scenicznej wspiera misję artystyczną Jubilo, przyczyniając się do rozwoju inkluzywnej, kolektywnej i zaangażowanej społecznie praktyki teatralnej.

Absolwentka Akademii Praktyk Teatralnych przy Ośrodku Praktyk Teatralnych Gardzienice (PL) oraz Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (PL) na Wydziale Fotografii i Sztuki Multimedialnej. Jako aktorka i wokalistka, przez lata współpracowała z teatrami i grupami takimi jak: Ośrodek Praktyk Teatralnych Gardzienice (PL), Teatro Koreja (IT), Orkiestra Muzyki Świata w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu (PL), Fundacja Jubilo (PL), projekt muzyczny Clay Songs (PL), Mercury Theatre (GB), Interkunst (DE), Teatr Witkacego w Słupsku (PL) i wiele innych.

Kompozytorka muzyki teatralnej i filmowej. Współpracowała z teatrami i kolektywami takimi jak: Wrocławski Teatr Pantomimy, Wrocławski Teatr Współczesny, Teatr Maska w Rzeszowie, Teatr Polskiego Radia, Teatr Witkacego w Słupsku, Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy, Bałtycki Teatr Dramatyczny w Koszalinie, Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, Akademia Sztuk Teatralnych, Wydział Tańca w Bytomiu, Teatr Ludowy w Krakowie oraz Teatr Miejski im. Witolda Gombrowicza w Gdyni, TESSEN Collective i Szkoła Fanów Walki, Fundacja Jubilo, Aurora Collective.

Współtworzyła również muzykę do filmów krótkometrażowych duetu Bui Film oraz (wraz z zespołem KOSY) do filmu „Dzień i Noc” w reżyserii Kasi Machałek i Łukasza Machowskiego. Założycielka, wokalistka i instrumentalistka zespołu KOSY. Zespół zdobył kilka nagród na festiwalach muzycznych. KOSY znalazły się również w oficjalnej selekcji najważniejszego światowego festiwalu World Music WOMEX 2021, reprezentując Wrocław jako pierwszy zespół z Dolnego Śląska w historii tego festiwalu. Po sukcesie w Porto (Portugalia) otworzyły się dla zespołu również międzynarodowe sceny. Koncertowały m.in. w Szwajcarii, Niemczech, Czechach, Szkocji i Austrii.

Zespół wydał do tej pory dwa albumy: debiutancki „Siew” (2022) oraz LP „Siew Symfonicznie” (2023), KOSY z Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Sudeckiej, pod batutą Agnieszki Franków Żelazny, z orkiestracją Łukasza Bzowskiego.

Rafał Habel-Bloodgood to polski aktor, muzyk, wokalista i pedagog teatralny z ponad dwudziestopięcioletnim doświadczeniem zawodowym w zespołowym muzycznym teatrze fizycznym. Jego praca opiera się na długoterminowej praktyce współpracy i eksploracji relacji między ruchem, głosem, rytmem i muzyką na żywo jako formą badań artystycznych.

Jego ścieżka artystyczna rozwijała się poprzez stałą pracę zespołową jako pierwotny członek polskiej kompanii teatralnej Teatr Pieśń Kozła (1996–2018). Okres ten ukształtował jego podejście do performance’u poprzez kolektywne tworzenie, fizyczne słuchanie i dramaturgię muzyczną, i nadal wpływa na jego niezależną pracę, w której proces i wspólna eksploracja pozostają centralne.

Od 2019 roku Rafał skupia się na międzynarodowych współpracach, które łączą tworzenie performance’ów, badania i dialog międzykulturowy. Wśród nich jest Uninteresting Scream (2019–2022), opracowany we współpracy z greckimi aktorami, co zapoczątkowało jego trwającą relację artystyczną z grecką społecznością sztuk performatywnych. Później uczestniczył w Body Without Body / Bacchae (2020), w reżyserii Rinio Kyriazi w ramach Międzynarodowego Laboratorium Dramatu Antycznego. Jego najnowsze projekty w Atenach to AISO – Άϊζο (2023) i βαδιζοντας (Walking), którego premiera odbyła się w 2025 roku.

Obok pracy performatywnej w Grecji, Rafał dzieli się swoją praktyką poprzez warsztaty i kursy szkoleniowe w ateńskich instytucjach, takich jak Fundacja Michaela Cacoyannisa i Szkoła Teatralna Dilos.

Równolegle do pracy artystycznej, Rafał utrzymuje stałą praktykę pedagogiczną. Wykładał w programie MA Acting organizowanym we współpracy z Manchester Metropolitan University (2004–2012) oraz prowadził warsztaty i masterclassy w całej Europie i Stanach Zjednoczonych. Jego nauczanie koncentruje się na świadomości zespołowej, uważnym słuchaniu, improwizacji i przekazywaniu wiedzy ucieleśnionej.

Rafał jest multiinstrumentalistą i kompozytorem samoukiem, który pracuje z korą, birbyne, psalteriami, fletami i perkusją. Jego praktyka łączy tradycyjne źródła muzyczne ze współczesnymi procesami performatywnymi, podkreślając wymianę artystyczną między kulturami. Obejmuje również tworzenie dźwięku z elementów scenograficznych i przestrzennych, traktując przestrzeń performatywną jako partnera muzycznego.

Martina Storani jest doradcą naukowym Fundacji Jubilo oraz badaczką teatru współczesnego i
społecznego. Od 2018 roku stale współpracuje z fundacją poprzez swoje
działania badawcze oraz wsparcie organizacyjne warsztatów i wydarzeń.
W 2021 roku obroniła doktorat z teatrologii, którego tematem był teatr w więzieniu, a od 2022 roku jest wykładowcą Teorii i Technik Teatru Społecznego na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie. Obok trwających badań nad teatrem w zakładach karnych, w 2025 roku jest stypendystką badawczą na Uniwersytecie Roma Tre w ramach projektu „Kobiety, Teatr, Faszyzm” (PRIN 2022).

Oprócz różnych esejów i monografii, opublikowała wyniki badań dotyczących doświadczeń Jubilo w następujących pracach: „Storia del teatro in carcere in Italia. Teorie ed esperienze” (Bulzoni, Rzym 2025); „La formazione dell’attore nel teatro carcere: l’esperienza di Fundacja Jubilo”, w G. Di Palma i I. Scaturro (red.), „Per-formare il sociale, Vol. III: La pedagogia nel teatro sociale” (Bulzoni, Rzym 2023); oraz „La pedagogia nel teatro carcere. Metodi e strategie formative di Valentina Esposito e Diego Pileggi”, w „Biblioteca Teatrale”, nr 137, styczeń-czerwiec 2022.