Czarna noc biały dzień: Podróż przez niewidzialne miasta, poezję romską i gnostyckie ewangelie, gdzie sprzeczność jest punktem wyjścia.

Przychodzę do ciebie (…), abyś nie robił czarnej nocy z białego dnia
Papusza, poetka romska

Teksty wykorzystane w spektaklu pochodzą z „Niewidzialnych miast” Italo Calvino, poezji romskiej poetki Bronisławy Wajs – Papuszy, prozy Aglaji Veteranyi, dzienników afgańskiego uchodźcy Zahera Rezaia, poezji Haliny Poświatowskiej oraz gnostyckich Ewangelii Marii Magdaleny. Głównym tematem spektaklu jest podróż: rozumiana zarówno jako wędrówka – droga z jednego miasta do drugiego, od jednego spotkania do kolejnego – jak i wewnętrzna podróż bohatera w spektrum jego emocji, środków komunikacji i ekspresji. To podróż, która pozwala odkrywać i przekraczać granice, pokonywać dystanse oraz zmierzyć się ze sposobem, w jaki postrzegamy świat zewnętrzny, jego barwy, różnorodność i bogactwo. Opozycja tytułu jest punktem wyjścia tej podróży. Sprzeczność świata jest jej źródłem. Podążając za Dantem i Marco Polo, zapraszamy publiczność w podróż przez „miasta”, twarze i muzykę, czyniąc ją częścią barwnej historii, w której słowa łączą światy pomimo wszelkich odległości.

Partnerzy projektu: Instytut im. Jerzego Grotowskiego, MiserArt – Strefa Kultury w Labiryncie Wykluczenia, Zakład Karny Nr 1 we Wrocławiu

Sfinansowano przez Ministerstwo Kultury w programie Kultura Dostępna.